منكب منحط : دوش بهترين دوشها . منحط ( monhett ) ص . ع . فرود آمدهء در منزل . و كم بها شده . و شترى كه بكشيدن مهار سوى نشيب رود و يا بشتاب رود . منحطة ( monhatat ) ص . ع . اسب و يا شتر گرفتار بيمارى نحطة . منحف ( monhaf ) ص . ع . لاغر و نزار . منحل ( monhal ) ص . پ . مأخوذ از تازى - حل شده و گداخته شده . و لغو گشته . منحل ( monhall ) ص . ع . گره گشاده . منحمق ( monhameq ) ص . ع . گول و احمق و خوار و آنكه كار احمقانه كند . و شمشير كند . و جامهء كهنه . و بازار كاسد و نارواج . منحنى ( monhan ) ا . ع . خم وادى و يا رودخانه . منحنى ( monhani ) ص . ع . خميده و كج . منحنى ( monhani ) ص . پ . مأخوذ از تازى - كج و خميده . و پير منحنى : پير خميده . منحوت ( manhut ) و منحوتة ( manhutat ) ص . ع . تراشيده شده و نجارى شده . منحور ( monhur ) ا . ع . پيش سينه . منحوز ( monhuz ) ص . ع . شتر گرفتار بيمارى نحاز . منحوز ( monhavez ) ص . ع . برگشته و بجاى ديگر رفته . منحوس ( manhus ) ص . پ . مأخوذ از تازى - شوم و نافرجام و بد اختر و نحس و بد و بدبخت . منحوش ( monhavec ) ص . ع . هراسيده و ترسيده و گريزان و رميده . منحوض ( manhuz ) ص . ع . كوشت رفته و لاغر . و گوشت آگنده . و سنان باريك . منحوطة ( manhutat ) ص . ع . اسبان و شتران گرفتار بيمارى نحطة . منحوف ( manhuf ) ص . ع . لاغر و نزار . منحول ( manhul ) ص . ع . شعر و يا سخن ديگرى را بر خود بسته . منحوى ( monhavi ) ص . ع . با هم غلتيده شده و پيچيده . منخاب ( menx b ) ا . ع . ضعيف بىخير . ج : مناخيب . منخار ( menx r ) ص . ع . امرأة منخار : زنى كه در وقت جماع از بينى بانك بسيار كند كه گويى ديوانه است . منخاس ( menx s ) ا . ع . مهميز . منخاقة ( monx qat ) ص . ع . بئر منخاقة : چاه فراخ . منخبة ( manxabat ) ا . ع . حلقهء دبر . منخدع ( monxade ' ) ص . ع . فريفته شده . منخر ( manxar ) و ( menxer ) و ( monxor ) و ( manxer ) و ( menxar ) ا . ع . سوراخ بينى . ج : مناخر . منخر ( menxar ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوراخ بينى . منخربة ( monaxrabat ) و ( monaxrebat ) ص . ع . چوب كرم خورده . منخرط ( monxaret ) ص . ع . مغلوب و مجبور و ملتزم . و گستاخ و متهور . و شتاب و جلد . و بىمحابا و بنادانى خود را در خطر انداخته . منخرع ( monxare ' ) ص . ع . شكافته و پاره پاره . و سست و ضعيف . و بركنده و منفك و از جاى برآمده . منخرق ( monxaraq ) ا . ع . منخرق الرياح : محل وزيدن بادها و بادگذر . منخرق ( monxareq ) ص . ع . دريده و پاره پاره . و رجل منخرق السربال : مردى كه از درازى سفر جامهء وى پاره پاره شده باشد . منخرم ( monxarem ) ص . ع . شكافته و بريده شده . منخزع ( monxaze ) ص . ع . بريده شده و خميده گشتهء از بسيارى عمر و يا از ضعف . منخزق ( monxazeq ) ص . ع . عبور كرده . و سوراخ كرده . منخزل ( monxazel ) ص . ع . منقطع و بريده . و با تبختر رونده . منخسف ( monxasef ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ماه گرفته . و منخسف شدن ماه : گرفتن ماه . منخسفة ( monxasefat ) ص . ع . چشم كور . منخع ( manxa ' ) ا . ع . مفصل اولين فقره گردن با سر . منخفس ( monxafes ) ص . ع . آب متغير شده . منخفض ( monxafaz ) ا . ع . محل انحطاط . منخفض ( monxafez ) ص . ع .